de Koffiefilter #31 met Veerle Corstens

1 Posted by - 29 augustus 2013 - Koffiefilter

Voor de Koffiefilter #31 sprak ik af met Veerle Corstens. Verschillende mensen, waaronder Claire Mulder in de Koffiefilter #15, hadden al eens tegen me gezegd dat ik met haar moest Koffiefilteren. Veerle werkt als freelance journalist en met mijn achtergrond in PR valt er zeker wel wat te bespreken. Een Koffiefiltergesprek over concurrentie, ideeën, uitvoering en vragen stellen. ‘Ik stel meer vragen dan ik ooit durfde.’

Idee of uitvoering
Binnenkort verhuist Veerle met haar laptop naar een nieuwe werkplek aan de Wibautstraat in Amsterdam. Ze deelt dan haar kantoor met een groep andere freelance journalisten. Dit gegeven zorgde bij een aantal mensen in haar omgeving voor verwondering over of het wel handig is om met allemaal concurrenten in een ruimte te gaan werken. “Dan stelen ze al je ideeën!” Maar is dat wel zo? Dat vroegen Veerle en ik ons af. Zijn mensen die hetzelfde werk uitvoeren als jij altijd concurrenten en hoe maak je dan het verschil? Voor de uitvoering van ons werk hebben Veerle en ik elkaar altijd wel op een bepaalde manier nodig. Als PR-adviseur probeer je onderwerpen zo nieuwswaardig mogelijk bij de juiste journalist voor te leggen en als journalist zoek je naar mensen die iets kunnen vertellen of aanvullen over het onderwerp waarover je schrijft. Als PR adviseur voel ik me heel verantwoordelijk om een verhaal voor te leggen dat ergens op slaat, nieuwswaarde heeft en waar ik voornamelijk ook zelf achtersta. En toch, hoe eerlijk we allebei ons vak willen uitoefenen zonder creativiteit kom je er niet. Als freelance journalist ga je zelf op zoek naar onderwerpen waarover je wilt schrijven en deze pitch je vervolgens bij de redacteur van de krant. Veerle: ‘Het gebeurt denk ik vaak genoeg dat twee journalisten eenzelfde idee voor een reportage in de krant hebben zonder dat ze dat van elkaar weten. Maar ik denk dat het verschil tussen deze twee ‘concurrenten’ zit in of je het daadwerkelijk gaat uitvoeren en hoe je dat dan doet. Je moet geloven in wat je gaat doen. Je bent dan wel niet de eerste bedenker maar je kunt wel de eerste zijn die het doet met jouw visie. En zo maak je het verschil ten opzichte van je concurrenten.’ Ik vertel aan Veerle dat iemand me wel eens heeft gevraagd of ik het erg zou vinden als hij eenzelfde variant van de Koffiefilter zou gaan maken. Mijn antwoord was toen nee. Hij zal het toch op zijn eigen manier doen, andere mensen kiezen en een ander persoonlijk doel hebben. Natuurlijk is het wel een eer als iemand het je vraagt. Maar eerlijk waar, met iemand een gesprek voeren en daarover een verhaal schrijven, is niet heel vernieuwend. Maar de uitvoering, daarmee maak je iets vernieuwends. Zo besef ik me dat ook bij de Koffiefilter.

Vragen stellen
Leuk aan de Koffiefilter vind ik dat ik elke week met iemand spreek die weer iets anders doet dan ik. Ik leer elke keer iets nieuws en mag me verwonderen over zijn of haar leven. Ook Veerle mag zich als journalist grenzeloos verdiepen in onderwerpen van onze maatschappij. ‘Soms zou het handig zijn als ik iets meer focus had in de onderwerpen waar ik over schrijf. Er is zoveel dat ik interessant en boeiend vind, dat ik moeilijk kan kiezen. Maar dat is wel het mooie van mijn werk: ik mag me elke keer weer opnieuw verdiepen in iets nieuws. Over elk onderwerp mag ik vragen stellen die ik zonder mijn werk als journalist misschien nooit had durven stellen. Ik ontdek dat mensen het vaak niet zo erg vinden als ik verder doorvraag dan bijvoorbeeld hun familie of kennissen doen. In het begin vond ik dat nog wel heel spannend maar nu ben ik over m’n gêne heen. Het hoort ook bij mijn rol als journalist.’ Aan het eind van het gesprek vraagt ze me of ik alles weet wat ik wilde weten. Ik antwoord met ja en zeg dat ik eigenlijk ook geen idee had van wat ik te weten wilde komen. Ik stel haar vervolgens ook de vraag of ze nog iets van me wil weten waarop ze antwoordt: ‘Nee, ik weet alles wat ik wilde weten. Als journalist leer je door de tijd heen dat je niet met openstaande vragen van tafel moet weggaan’, aldus Veerle. Op de fiets terug naar huis bedenk ik me hoe gaaf het fenomeen vragen stellen is en dat ik dat graag nog meer wil leren. Ik ben wel nieuwsgierig wanneer ik over m’n ergste gêne heen stap. Met de Koffiefilter heb ik al wel een hele grote stap gemaakt.

De Koffiefilter
Met een persoonlijke koffiefilter nodigt Marie Louise voor elke donderdag iemand uit om met een kop koffie samen van gedachten te filteren. Na afloop lees je op dekoffiefilter.nl over de opvallende, leuke of leerzame punten uit het gesprek en zo staan er eind dit jaar 52 koffiefilters vol inspiratie, ontdekkingen en energie online.

2 Comments

  • Arjan van den Berg 29 augustus 2013 - 15:43 Reply

    Je ergste gêne? Is dat ook een doel van de Koffiefilter: om over drempels heen te stappen? Hoe zit dat eigenlijk in jouw werk: luister je dan vooral naar klanten? Stel je daar andere vragen of heb je nu geleerd dat je nooit genoeg vragen kan stellen of juist wanneer je uitgevraagd bent of hoe je betere vragen kan stellen?

    Persoonlijk vind ik interviewen, het stellen van vragen, ook een van de leukste dingen (van m’n vak). Om persoonlijke verhalen te horen. Het mooiste is als mensen echt – terecht – het idee hebben dat je echt interesse in hen hebt en het echt een gesprek wordt, terwijl je als journalist toch de antwoorden krijgt op de vragen die je hebt.

    In het begin van m’n opleiding had ik nog de neiging om een vragenlijstje af te werken, maar als je de regie wat loslaat en inhaakt op wat de ander zegt, krijg je mooie gesprekken. Mooi dat je zo elke keer weer nieuwe mensen leert kennen en nieuwe inzichten krijgt, waar jij – en de lezer – ook weer mee aan de slag kan.

    • Marie Louise 2 september 2013 - 11:32 Reply

      Hoi Arjen, het doel van de Koffiefilter is niet om over drempels heen te stappen maar ik merk wel dat het een onderdeel van het project is geworden. Ik zet mezelf wel eens voor een uitdaging, zoals bij de Koffiefilter #31, door met een onbekende koffie te drinken. Ik vind het leuk om bij mezelf te ontdekken hoe ik daar op reageer. Voor de Koffiefilter heb ik nooit vragen voorbereid behalve soms een beginvraag. Dit geeft het gesprek ruimte om iets te laten ontstaan en dat probeer ik ook bij mijn klanten. De waarom-vraag is vaak een van de belangrijkste die je kunt stellen en van daaruit kunnen mijn klanten hun verhaal vertellen of gaan we samen op zoek naar het verhaal. Vragenstellen is een heel mooi vak en goed om te lezen dat jij daar ook meer vrijheid in hebt gevonden en dat lijstjes niet meer nodig zijn! Als je echt luistert, weet je wat de volgende vraag is. Succes!

    Leave a reply

    de Koffiefilter, elke donderdag versgezet in je inbox

    * = verplicht veld